Sabahın alaca karanlığında, henüz şehir uyanmadan yollara düşenleri seviyorum. Gün daha doğmadan rızkının peşine koyulan, alın terini ekmeğe dönüştürme gayretiyle yüreğini ortaya koyan emekçileri… Akşamın yorgunluğunda, toplu taşıma araçlarında başı omzuna düşen, kısa bir uykuyla dinlenmeye çalışan o sessiz kahramanları seviyorum.
Yazın kavurucu sıcağında toprağa emek veren, her damla terini berekete dönüştüren çiftçileri seviyorum. Sanayide, atölyede, fabrikada emeğini ürüne dönüştüren ustaları; sabırla öğrenen çırakları, alın terini meslek ahlakıyla yoğuran kalfaları seviyorum. Çünkü biliyorum ki bir toplumun gerçek gücü, o toplumun görünmeyen ama vazgeçilmez emekçilerinde saklıdır.
Bir harfin peşine düşen, bir neslin geleceğini omuzlarında taşıyan öğretmenleri seviyorum. Sadece ders anlatmayan, aynı zamanda hayatı öğreten; bir çocuğun kalbine dokunmayı en büyük başarı sayan meslektaşlarımı… Onların emeği, sadece bugünü değil yarını da inşa eder.
Gece gündüz demeden çalışan, göz nuru ile geleceğini kurmaya çalışan öğrencilerimi seviyorum. Çünkü emek, yaşla değil niyetle başlar. Bir öğrencinin defterine düşen her not, aslında bir hayalin tuğlasıdır.
İnsanlara faydalı olmayı görev bilen doktorları, hayatı kolaylaştıran mühendisleri seviyorum. Bir insanın derdine çare olmayı, bir milletin gelişimine katkı sunmayı kendine ilke edinen her meslek erbabını… Çünkü gerçek başarı, başkalarının hayatına dokunabildiğin kadardır.
Adaletin terazisini dengede tutmak için dosyalar arasında geceyi gündüze katan hukukçuları seviyorum. Hakkın, hukukun ve vicdanın sesi olmaya çalışanları… Zira adalet, sadece mahkeme salonlarında değil, bir toplumun vicdanında da kurulmalıdır.
Ve en çok da emeğe saygı duyan işverenleri seviyorum. Çalışanını bir araç değil, bir insan olarak görenleri… Alın teri kurumadan hakkını verenleri, kimseye taşıyamayacağı yükü yüklemeyenleri… Çünkü emek kutsaldır ve onu korumak, sadece bir tercih değil, aynı zamanda bir sorumluluktur.
Emeği sevmek, aslında insanı sevmektir. Çünkü emek, insanın kendini var etme biçimidir. Alın terine saygı duymayan bir toplumun ne adaleti güçlü olur ne de geleceği sağlam. Bu yüzden emeği yüceltmek, emekçiyi korumak ve değer vermek; sadece bireysel bir erdem değil, toplumsal bir zorunluluktur.
Ben emeği ve emekçiyi seviyorum. Çünkü biliyorum ki hayat, en çok da emek verenlerin omuzlarında yükselir.
